Wat zijn wervelkolomaandoeningen? 

Lumbale Discus Herniatie

Het ruggenmerg loopt langs onze wervelkolom en voorziet de werking van onze organen en de bewegingen van onze spieren met de zenuwwortels die zich aan elke wervel vertakken. De takken die uit de wervels ter hoogte van de taille komen, regelen de beweging en de gevoeligheid van de benen. Onze zenuwen, die anatomisch gezien zacht en zeer gevoelig zijn, worden beschermd door onze wervelkolom. Naast het beschermen van het ruggenmerg is de wervelkolom ook het belangrijkste deel van ons locomotorsysteem. Dit betekent dat het verantwoordelijk is voor zowel het beschermen van onze meest waardevolle cellen als het waarborgen van mobiliteit. Deze mobiliteit wordt mogelijk gemaakt door het kraakbeenweefsel en de gewrichten tussen de wervels die als kussens fungeren. Het kraakbeen tussen de wervels kan door verschillende redenen zoals leeftijd, persoonlijke gewoonten of beroep slijten en breken. Het uitzetten van dit kraakbeenweefsel richting het ruggenmerg en de zenuwwortels, of wanneer het breekt en de zenuwwortels samendrukt, wordt lumbale discus herniatie genoemd. Dit kan op elke leeftijd, geslacht of gewicht voorkomen, maar komt meestal voor op middelbare leeftijd. Factoren zoals zware werkomstandigheden door een bepaald beroep, een zittende levensstijl, snelle gewichtstoename, plotselinge bewegingen en overmatig tillen van gewicht kunnen bijdragen aan het aantal gevallen van lumbale discus herniatie. Hoewel lage rugpijn een veelvoorkomende aandoening is, is slechts ongeveer 1% van alle gevallen van lage rugpijn te wijten aan lumbale discus herniaties. Een groot deel van deze gevallen kan worden behandeld met medicatie en rust.

Lumbale Wervelverschuiving

De wervelkolom, de belangrijkste structuur die het lichaam rechtop houdt, is opgebouwd uit wervels die in een regelmatige rij zijn geplaatst. De lumbale wervels dragen de zwaarste belasting van de wervelkolom. Aangeboren structurele verschillen, overbelasting van de lumbale wervels en slijtage veroorzaakt door ouderdom en trauma zorgen ervoor dat de wervels in de taille zich meestal naar voren verschuiven en soms naar achteren. Lumbale wervelverschuiving, die zich eerst manifesteert met lage rugpijn, kan ondraaglijke beenpijn veroorzaken als de zenuwwortels in de uitgangspunten van het wervelkanaal worden samengedrukt, als het niet behandeld wordt. Medische behandelingen zoals rust, pijnstillers, korsetten en fysiotherapie worden in de eerste plaats gebruikt om lumbale wervelverschuiving te behandelen. Patiënten met een lumbale wervelverschuiving die geen resultaat behalen met medische behandelingen kunnen met chirurgische methoden worden behandeld.

Scoliose (Wervelkolomvervorming)

De kromming van de wervelkolom, ook wel "scoliose" genoemd, is een aandoening die meestal wordt gediagnosticeerd tijdens de groeifase. Scoliose, die zich ontwikkelt als gevolg van de kromming van de wervels naar rechts of links of het draaien van de wervels om zichzelf heen door verschillende oorzaken, begint op jonge leeftijd en kan het leven van een persoon ernstig beïnvloeden als het niet wordt behandeld. Scoliose, die zich manifesteert door een kromming van de wervelkolom naar rechts of links, wordt gedefinieerd als een ziekte die de kwaliteit van leven aanzienlijk vermindert. Het nemen van voorzorgsmaatregelen tegen scoliose in een vroeg stadium is zeer belangrijk, aangezien ernstige gezondheidsproblemen onvermijdelijk kunnen zijn als de noodzakelijke behandeling niet wordt toegepast.

Kyfose (Posturale ronderug)

Een normale wervelkolom is recht als we deze van achteren bekijken, maar twee krommingen zijn zichtbaar wanneer we de wervelkolom van de zijkant bekijken. Een gematigde kromming van de schouders tot de onderkant van de ribben wordt thoracale kyfose genoemd, en een kromming in de tegenovergestelde richting in de taille wordt lumbale lordose genoemd. Deze twee krommingen zijn noodzakelijk om het lichaam en het hoofd in balans op het bekken te houden in een normale wervelkolom. Een normale rug bevindt zich tussen de 1e en 12e wervels en heeft een lichte kyfose van tussen de 15° en 45°. Wanneer de kromming van de rug meer dan 45° toeneemt, wordt dit "hyperkyfose" genoemd, en het wordt onderverdeeld in posturale of structurele vormen.

Hernia van de rug (Thoracale Discus Hernia)

Het thoracale gebied, ook wel de rug genoemd, bestaat uit 12 wervels. Een rughernia ontstaat door het uitpuilen van de elastische kleine schijven tussen de wervels, die als kussens tussen de wervels dienen, en het drukken tegen het ruggenmerg of de zenuwwortels. Dit gebied van de wervelkolom is de plek die het grootste risico op hernia vertoont, ondanks dat het zeldzaam is. Thoracale discus hernia, die zich langzaam ontwikkelt, kan worden verward met andere ziekten vanwege de vorm van de pijn. Daarom is voorzichtigheid geboden bij het stellen van de diagnose.

Wervel- en Ruggenmergtumoren

Wervel- en ruggenmergtumoren zijn tumoren die de botten, zenuwen en de omliggende weefsels aantasten. Ze kunnen zich in de nek, rug, taille en heupen bevinden en kunnen kwaadaardig of goedaardig zijn. De geschiedenis en klinisch onderzoek zijn van cruciaal belang tijdens de eerste beoordeling, die wordt uitgevoerd door een ervaren wervelchirurg.

Cervicale Spinale Stenose

De gemiddelde levensverwachting is gestegen door de vooruitgang in technologie en verbeterde levensomstandigheden. Een toename in gezondheidsproblemen gerelateerd aan veroudering is een gevolg van deze situatie. Het meest opvallende probleem is de toename van degeneratieve wervelziekten door veroudering. Cervicale kanaalstenose is een van de meest voorkomende ziekten van de wervelkolom.

Wat zijn de behandelingen voor rugproblemen?

Wervelkolomchirurgie
Wij staan voor u klaar met de meest effectieve behandelingsmethoden voor uw ruggezondheid.
Honderden patiënten uit ons land en vele delen van de wereld ondergingen met succes operaties voor scoliose, kyfose, ruggenmerginfecties en tumoren, hernia van de taille en nek, en de patiënten worden in goede gezondheid ontslagen. De diagnose en behandelplanning van wervelkolomvervormingen bij kinderen en volwassenen worden bepaald door een raad van specialisten in wervelkolomchirurgie, orthopedie, neurochirurgie en fysiotherapie.

Vertebrale Lichaam Verankering (VBT)

VBT is een medische procedure die wordt gebruikt om scoliose te corrigeren door een flexibele draad aan de convexe kant van de wervelkolom te plaatsen. Deze techniek probeert de mobiliteit van de wervelkolom te behouden, terwijl het natuurlijke groeiproces wordt gestimuleerd, in tegenstelling tot conventionele wervelkolomfusies die de beweging beperken.

Wie komt in aanmerking voor VBT? 

De meest geschikte kandidaten voor VBT zijn kinderen en tieners met idiopathische scoliose die: 

•Tussen 8 en 15 jaar oud zijn de meest geschikte groep voor wervel lichaam tethering chirurgie als gevolg van hun:
• Een matige tot ernstige scoliose met een Cobb-hoek van 30-60 graden.
•Last hebben van flexibele bochten die gedeeltelijk verlichten wanneer ze zijwaarts buigen. 
• Significante groeipotentie, die meestal wordt beoordeeld aan de hand van skeletrijpheidsmarkers zoals het Risser-teken of de botleeftijd.

Wat zijn de voordelen van VBT ten opzichte van traditionele spinale fusie?

Bewegingsbehoud: in tegenstelling tot fusie waarbij sommige delen onbeweeglijk worden, behoudt VBT de oorspronkelijke flexibiliteit van de wervelkolom.
Groeimodulatie: het resterende groeipotentieel van de patiënt wordt gebruikt om de kromming van de wervelkolom tijdens de interventie geleidelijk te corrigeren.
Verminderde complicaties op lange termijn: het is mogelijk dat VBT de risico ' s kan minimaliseren, omdat spinale bewegingen behouden blijven in tegenstelling tot na een fusieoperatie.

Wat houdt de VBT chirurgische ingreep in?

De VBT-procedure omvat de volgende stappen::

Anesthesie en positionering: de patiënt krijgt algemene anesthesie en wordt op zijn zij geplaatst.
Thoracale benadering: chirurgen maken kleine snijwonden en gebruiken vervolgens een thoracoscoop om toegang te krijgen tot de wervelkolom.
Plaatsing van schroeven en Tether: schroeven fixeren op wervellichamen gelegen aan de convexe kant terwijl het bevestigen van een bewegende string door gaten in hen.
Tether Tensioning: de tether wordt gespannen om de curve gedeeltelijk te corrigeren naarmate de patiënt verder groeit.
Sluiting en herstel: de operatiewonden zijn gesloten en de postoperatieve behandeling begint met geneesmiddelen om pijn en vroege mobilisatie te beheersen.

Hoe ziet het herstelproces eruit?

Ziekenhuisverblijf: het is gebruikelijk dat patiënten na een operatie ongeveer 3-5 dagen in het ziekenhuis blijven.
Beperkingen van de activiteit: er moeten beperkte activiteiten zijn tijdens de eerste paar weken, maar na 3-6 maanden kan men langzaam terugkeren naar normale activiteiten.
Fysiotherapie: gepersonaliseerde PT-programma ' s behouden zowel de flexibiliteit als de kracht.
Regelmatige controle: de follow-up bezoeken moeten röntgenfoto ' s bevatten omdat het helpt bij het observeren van de progressie van de curve correctie of anders het aanpassen van de spanning die nodig kan zijn op de band.

Wat zijn de risico 's en mogelijke complicaties van VBT?

Hardwareproblemen: schroeven die van de metalen platen afbreken, leiden tot tether of schroefbreuk in de botten zelf.
Onvolledige correctie: sommige individuen kunnen verdere chirurgie vereisen als zij niet genoeg krommecorrectie krijgen of als het zelfs erger wordt dan het Aanvankelijk was.
Chirurgische risico' s: infectie kan optreden bij deze patiënten en dus moeten ze het beheren naast andere standaard perioperatieve complicaties zoals pijn en neurologische problemen.